آیا میتوان از امر خودبنیان/ امر خودمحقق حرف زد؟
در مقابلهی ممکن و واقعشده، Possible vs Actual (Actualized) آیا میتوان صحبتی از امر خود واقعشده/ امر خودمحقق کرد؟
آیا میتوان از امر خودبنیان/ امر خودمحقق حرف زد؟
در مقابلهی ممکن و واقعشده، Possible vs Actual (Actualized) آیا میتوان صحبتی از امر خود واقعشده/ امر خودمحقق کرد؟ اگر امری وقوع صرف باشد، چگونه میتواند با سایر ممکنات رابطه برقرار کرده و به وقوع آنها منجر شود؟ آیا اینجا نیازی به عملگری، فرایندی، مکانیسمی نیست که:
- امر زمان و شدن و فرایند را پیش میکشد که:
- ۱- مشتمل بر بستر و تغییر و فراشمولیتی بر امر خودمحقق است،
- ۲- که از یک سو باید این عملگر، محقق و خودمحقق باشد (والا تسلسل دیگری خواهیم داشت!)،
- ۳- و از یک سو به فرایند و حرکت و تغییر منتج شود! که ملتزم به امکانی بودن و بالقوگی داشتن است!
آیا بین واقع و ممکن حائل و واسط و تمایزدهندهای هست؟
آیا حائل آیا خود * ممکن است و یا ** محقق! یا *** شکل دیگری دارد؟
-
آیا امر خودمحقق در احاطه و مرزبندی شده با امور امکانی است؟
-
یا برعکس امر خودمحقق، مشتمل بر امورات امکانی هست؟
-
یعنی امر محقق، عدم تحققها و امکانهایی هم دارد! یعنی کاملاً محقق نیست!
-
اگر صرف حضور امر خودمحقق، امور امکانی را محقق کند، پس امر ممکن نمیتواند به یک واقع فیالنفسه بچسبد! صرف این چسبیدن باید آن را محقق کند! مگر برای آن امر خود واقع، اختیار و اراده و نظایر آن منظور کنیم، یعنی خود بتواند شرایط و حالات متعددی بگیرد! یعنی امکانی شود!
-
ولی از ابتدا آیا مشکل ما و توصل به تحلیل امکان و تحقق، و الزام به امری خودمحقق، بابت این نبود که هستی و طبیعت حالات مختلفی به خود میگیرد! و خودمحقق کامل از آن نمیتوان مستفاد کرد!
-
آیا نقطه سر خط نمیشود مجدد اینجا؟
تمایز کاملاً اعتباری به نظر میرسد، با اینکه حقیقیترین شهود ما و معنی ما بودن ما است! منی که هستنم، در تمایزم از دیگری و در تغییرم از خود و نگرشم بر خود متجلی میشود و عین ضعف و ناتوانی و نیازمندی هستم! دنیای عجیبی است.
آیا امکان و تحقق، دو سر یک طیف هستند و با هم یکی هستند و تنها تمایز اعتباری بین آنها برقرار است؟ و به یک اعتبار محقق و به اعتباری محقق هستند و هر دو متضمن همدیگر هستند؟ اگر این دیدگاه یکپارچهگرایی Integration را بپذیریم، آیا از توضیح خالی نمیشویم، اگر حقیقی را دوصورته و دوگانه دیدهایم! غیریتی هست که نیست!
- عملگر شاید شبیه صفت فعلی باشد در ادبیات گذشته.
رابطهی امر ضروری
ارادت
این متن به شکل پیشنویس چاپ میشود!